Connect with us

Επικαιρότητα

Ευρωδικαστήριο: «Παράθυρο» για πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων

Published

on

Της Αργυρώς Μαυρούλη

«Παράθυρο» για πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων αποτελεί η απόφαση του Ευρωδικαστηρίου.

Χαρακτηρίζει ασαφές, γενικό και μη επαρκές το πλαίσιο των ομαδικών απολύσεων που ισχύει στη χώρα δίνοντας ένα ακόμη επιχείρημα στους δανειστές που ζητούν την κατάργηση απόρριψης αίτησης ομαδικών απολύσεων.

Μάλιστα αφήνει υπόνοια ότι παραμένουμε παράτυποι όσον αφορά την αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων από το 5% στο 10% επικαλούμενοι την οικονομική κρίση στη χώρα και την ανεργία.

Ενώ για την υπόθεση της ΑΓΕΤ – Ηρακλής το Ευρωδικαστήριο παραπέμπει πίσω στο εθνικό δικαστήριο την τελική απόφαση.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου:

“Το δίκαιο της Ένωσης δεν απαγορεύει καταρχήν σε κράτος μέλος να εναντιώνεται, υπό ορισμένες περιστάσεις, σε ομαδικές απολύσεις προκειμένου να προστατεύονται οι εργαζόμενοι και η απασχόληση.

Ωστόσο, στο πλαίσιο μιας τέτοιας εθνικής ρύθμισης, η οποία πρέπει να κατατείνει στον συγκερασμό και στη δίκαιη εξισορρόπηση μεταξύ, αφενός, της προστασίας των εργαζομένων και της απασχόλησης και, αφετέρου, της ελευθερίας εγκατάστασης και της επιχειρηματικής ελευθερίας των εργοδοτών, τα προβλεπόμενα από τον νόμο κριτήρια τα οποία πρέπει να εφαρμόζει η αρμόδια αρχή, προκειμένου να εναντιωθεί σε σχέδιο ομαδικών απολύσεων, δεν μπορούν να είναι διατυπωμένα κατά τρόπο γενικό και ασαφή.

Η ελληνική εταιρία ΑΓΕΤ Ηρακλής, η οποία παράγει τσιμέντο και έχει ως κύριο μέτοχο τη γαλλική πολυεθνική Lafarge, αμφισβητεί την απόφαση του Υπουργού Εργασίας να εναντιωθεί στο σχέδιό της ομαδικών απολύσεων (σχέδιο το οποίο προέβλεπε το κλείσιμο ενός εργοστασίου στη Χαλκίδα και την κατάργηση 236 θέσεων εργασίας). Στην Ελλάδα, εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των μερών σχετικά με σχέδιο ομαδικών απολύσεων, ο νομάρχης ή ο Υπουργός Εργασίας δύνανται, λαμβάνοντας υπόψη τρία κριτήρια (τις συνθήκες στην αγορά εργασίας, την κατάσταση της επιχείρησης και το συμφέρον της εθνικής οικονομίας), να μην επιτρέψουν την πραγματοποίηση μέρους ή του συνόλου των σχεδιαζόμενων απολύσεων. Εάν το σχέδιο των απολύσεων δεν εγκριθεί, δεν μπορεί να υλοποιηθεί.

Της υπόθεσης επιλήφθηκε το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο ερωτά το Δικαστήριο εάν η εν λόγω προηγούμενη διοικητική έγκριση είναι σύμφωνη με την οδηγία για τις ομαδικές απολύσεις και την ελευθερία εγκατάστασης που κατοχυρώνεται από τις Συνθήκες (ελευθερία την οποία η γαλλική πολυεθνική Lafarge ασκεί δια της κατοχής πλειοψηφικών συμμετοχών, εν προκειμένω στην ελληνική εταιρία ΑΓΕΤ Ηρακλής).

Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης, το ελληνικό δικαστήριο ερωτά εάν η εθνική ρύθμιση μπορεί, παρά ταύτα, να κριθεί συμβατή με το δίκαιο της Ένωσης, δεδομένου ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει οξεία οικονομική κρίση και ιδιαίτερα αυξημένη ανεργία.

Με τη σημερινή απόφασή του, το Δικαστήριο εξετάζει καταρχάς εάν η ελληνική νομοθεσία είναι συμβατή με την οδηγία. Κρίνει, συναφώς, ότι η οδηγία δεν αντιτίθεται, καταρχήν, σε εθνική ρύθμιση που παρέχει σε δημόσια αρχή την εξουσία να μην επιτρέψει ομαδικές απολύσεις με αιτιολογημένη απόφαση που εκδίδει μετά από εξέταση του φακέλου και συνεκτίμηση προκαθορισμένων ουσιαστικών κριτηρίων, υπό την προϋπόθεση ότι η ρύθμιση αυτή δεν καθιστά την οδηγία άνευ πρακτικής αποτελεσματικότητας. Η οδηγία θα καθίστατο άνευ πρακτικής αποτελεσματικότητας εάν, ιδίως, λόγω των εφαρμοζόμενων από την εθνική αρχή κριτηρίων, αποκλειόταν στην πράξη κάθε δυνατότητα του εργοδότη να προβεί σε ομαδικές απολύσεις.

Εν προκειμένω, η ΑΓΕΤ Ηρακλής υποστηρίζει ότι οι ελληνικές αρχές εναντιώνονται συστηματικά στα κοινοποιούμενα σε αυτές σχέδια ομαδικών απολύσεων. Συνεπώς, εναπόκειται στο ελληνικό δικαστήριο το οποίο επιλήφθηκε της υπόθεσης να εξετάσει εάν, λόγω των εφαρμοζόμενων από τις ελληνικές αρχές κριτηρίων αξιολογήσεως, η οδηγία 98/59 καθίσταται άνευ πρακτικής αποτελεσματικότητας, υπό την έννοια ότι οι εργοδότες δεν έχουν ουσιαστικά καμία δυνατότητα πραγματοποίησης ομαδικών απολύσεων.

Εν συνεχεία, το Δικαστήριο εξετάζει τη συμβατότητα της ελληνικής νομοθεσίας με την ελευθερία εγκατάστασης. Κρίνει, συναφώς, ότι η ελληνική ρύθμιση ενδέχεται να αποτελέσει σοβαρό εμπόδιο για την άσκηση της ελευθερίας εγκατάστασης στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, μια τέτοια ρύθμιση είναι ικανή να καταστήσει εξαρχής λιγότερο ελκυστική την πρόσβαση στην ελληνική αγορά και, εν συνεχεία, να περιορίσει σημαντικά ή και να εξαλείψει τη δυνατότητα των επιχειρήσεων άλλων κρατών μελών να ρυθμίσουν τη δραστηριότητά τους ή και να την παύσουν, αποδεσμεύοντας, στο πλαίσιο αυτό, τους εργαζομένους τους οποίους έχουν προηγουμένως προσλάβει. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο διαπιστώνει περιορισμό της ελευθερίας εγκατάστασης.

Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι ένας τέτοιος περιορισμός μπορεί να δικαιολογηθεί μόνον από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος, όπως είναι η προστασία των εργαζομένων ή η αύξηση της απασχόλησης και των προσλήψεων. Το Δικαστήριο διαπιστώνει, συναφώς, ότι δεν είναι αντίθετη στην ελευθερία εγκατάστασης που κατοχυρώνεται με το άρθρο 49 ΣΛΕΕ ούτε στην επιχειρηματική ελευθερία που κατοχυρώνεται με το άρθρο 16 του Χάρτη εθνική νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους κατά την οποία τα σχέδια ομαδικών απολύσεων πρέπει, προτού υλοποιηθούν, να κοινοποιούνται σε εθνική αρχή με εξουσία ελέγχου στο πλαίσιο της οποίας δύναται, σε ορισμένες περιπτώσεις, να εναντιώνεται σε τέτοιο σχέδιο για λόγους προστασίας των εργαζομένων και της απασχόλησης.

Πράγματι, ένα τέτοιο σύστημα δεν συνεπάγεται, ως εκ της φύσεώς του, τον αποκλεισμό κάθε δυνατότητας των επιχειρήσεων να προβαίνουν σε ομαδικές απολύσεις, αλλά αποσκοπεί μόνο στη ρύθμιση της δυνατότητας αυτής, προκειμένου να επιτευχθεί δίκαιη εξισορρόπηση μεταξύ, αφενός, των συμφερόντων που συνδέονται με την προστασία των εργαζομένων και της απασχόλησης (ιδίως την προστασία έναντι αδικαιολόγητων απολύσεων) και, αφετέρου, των συμφερόντων που σχετίζονται με την ελευθερία εγκατάστασης. Το Δικαστήριο καταλήγει ότι το εν λόγω σύστημα μπορεί να ικανοποιεί τις επιταγές της αρχής της αναλογικότητας και, εξάλλου, δεν θίγει το ουσιαστικό περιεχόμενο της επιχειρηματικής ελευθερίας.

Περαιτέρω, το Δικαστήριο εξετάζει τα τρία κριτήρια βάσει των οποίων οι ελληνικές αρχές οφείλουν να εξετάζουν τα σχέδια ομαδικών απολύσεων. Το Δικαστήριο κρίνει ότι το πρώτο κριτήριο (συμφέρον της εθνικής οικονομίας) δεν μπορεί να γίνει δεκτό, καθώς η επίτευξη σκοπών οικονομικής φύσης δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο γενικού συμφέροντος που να δικαιολογεί περιορισμό ελευθερίας όπως είναι η ελευθερία εγκατάστασης. Αντιθέτως, όσον αφορά τα δύο άλλα κριτήρια εκτίμησης (κατάσταση της επιχείρησης και συνθήκες της αγοράς εργασίας), μπορεί καταρχήν να γίνει δεκτό ότι σχετίζονται με την προστασία των εργαζομένων και της απασχόλησης, που αποτελούν θεμιτούς σκοπούς γενικού συμφέροντος.

Το Δικαστήριο διαπιστώνει, ωστόσο, ότι τα δύο αυτά κριτήρια έχουν διατυπωθεί κατά τρόπο υπέρμετρα γενικό και ασαφή. Κατά συνέπεια, οι ενδιαφερόμενοι εργοδότες δεν γνωρίζουν υπό ποιες συγκεκριμένες και αντικειμενικές περιστάσεις μπορούν οι ελληνικές αρχές να εναντιωθούν σε σχέδια ομαδικών απολύσεων: οι περιπτώσεις είναι πολυάριθμες, απροσδιόριστες και μη προσδιορίσιμες, τα δε κριτήρια αυτά παρέχουν στις ελληνικές αρχές ευρύ περιθώριο εκτίμησης που δεν μπορεί ευχερώς να ελεγχθεί. Τέτοια κριτήρια, τα οποία είναι ασαφή και δεν στηρίζονται σε αντικειμενικές και δυνάμενες να ελεγχθούν προϋποθέσεις, υπερβαίνουν το αναγκαίο μέτρο για την επίτευξη των επιδιωκόμενων σκοπών και, ως εκ τούτου, δεν ικανοποιούν τις επιταγές της αρχής της αναλογικότητας.

Τέλος, απαντώντας στο δεύτερο ερώτημα του ελληνικού δικαστηρίου, το Δικαστήριο αποφαίνεται ότι το γεγονός ότι σε ένα κράτος μέλος επικρατούν συνθήκες χαρακτηριζόμενες από οξεία οικονομική κρίση και ιδιαίτερα υψηλό δείκτη ανεργίας δεν διαφοροποιεί την προηγούμενη λύση. Συγκεκριμένα, ούτε η οδηγία ούτε η Συνθήκη ΛΕΕ προβλέπουν δυνατότητα παρέκκλισης εφόσον επικρατούν τέτοιες συνθήκες σε εθνικό επίπεδο.

ΥΠΟΜΝΗΣΗ: Η διαδικασία εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως παρέχει στα δικαστήρια των κρατών μελών τη δυνατότητα να υποβάλουν στο Δικαστήριο, στο πλαίσιο της ένδικης διαφοράς της οποίας έχουν επιληφθεί, ερώτημα σχετικό με την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης ή με το κύρος πράξεως οργάνου της Ένωσης. Το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να επιλύσει τη διαφορά αυτή, λαμβάνοντας υπόψη την απόφαση του Δικαστηρίου. Η απόφαση αυτή δεσμεύει, ομοίως, άλλα εθνικά δικαστήρια ενώπιον των οποίων ανακύπτει παρόμοιο ζήτημα”

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Tech

NASA seeks to build a quieter supersonic plane for passenger flight

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore.

Published

on

By

Photo: Shutterstock

Temporibus autem quibusdam et aut officiis debitis aut rerum necessitatibus saepe eveniet ut et voluptates repudiandae sint et molestiae non recusandae. Itaque earum rerum hic tenetur a sapiente delectus, ut aut reiciendis voluptatibus maiores alias consequatur aut perferendis doloribus asperiores repellat.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat.

Nemo enim ipsam voluptatem quia voluptas sit aspernatur aut odit aut fugit, sed quia consequuntur magni dolores eos qui ratione voluptatem sequi nesciunt.

Et harum quidem rerum facilis est et expedita distinctio. Nam libero tempore, cum soluta nobis est eligendi optio cumque nihil impedit quo minus id quod maxime placeat facere possimus, omnis voluptas assumenda est, omnis dolor repellendus.

Nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.

Sed ut perspiciatis unde omnis iste natus error sit voluptatem accusantium doloremque laudantium, totam rem aperiam, eaque ipsa quae ab illo inventore veritatis et quasi architecto beatae vitae dicta sunt explicabo.

“Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat”

Neque porro quisquam est, qui dolorem ipsum quia dolor sit amet, consectetur, adipisci velit, sed quia non numquam eius modi tempora incidunt ut labore et dolore magnam aliquam quaerat voluptatem. Ut enim ad minima veniam, quis nostrum exercitationem ullam corporis suscipit laboriosam, nisi ut aliquid ex ea commodi consequatur.

At vero eos et accusamus et iusto odio dignissimos ducimus qui blanditiis praesentium voluptatum deleniti atque corrupti quos dolores et quas molestias excepturi sint occaecati cupiditate non provident, similique sunt in culpa qui officia deserunt mollitia animi, id est laborum et dolorum fuga.

Quis autem vel eum iure reprehenderit qui in ea voluptate velit esse quam nihil molestiae consequatur, vel illum qui dolorem eum fugiat quo voluptas nulla pariatur.

Continue Reading

Επικαιρότητα

Ανάρτηση του ΔΝΤ προκαλεί ερωτηματικά στην Ελληνική πλευρά

Published

on

By

Μήνυμα με αποδέκτες τους Ευρωπαίους στέλνει το ΔΝΤ με ανάρτηση στο blog του Ταμείου από τον επικεφαλής οικονομολόγο Μόρις Ομπσφελντ, τον επικεφαλής για την Ευρώπη, Πολ Τόμσεν και τον επικεφαλής του νομικού τμήματος του Ταμείου, Σον Χέιγκαν.

Υπό τον τίτλο «Αντιμετωπίζοντας τα κρατικά χρέη» και σε μια γενική (υποτίθεται) ανάλυση των θέσεων του Ταμείου, οι συντάκτες του άρθρου μιλούν για μια περίπτωση που μοιάζει όμοια με την ελληνική, όπως αναφέρει το newmoney.gr, χωρίς να αναφέρονται ονομαστικά στην Ελλάδα σε όλα τα σημεία του κειμένου.

Ουσιαστικά το ΔΝΤ -μέσω ενός ακόμη blog κορυφαίων στελεχών του- «πετάει το μπαλάκι» στους Ευρωπαίους για συγκεκριμένες δεσμεύσεις αναφορικά με την ελάφρυνση του χρέους και επαναφέρει το θέμα της μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων. Όλα αυτά, λίγο μετά τη δήλωση του νέου υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ, Στιβ Μνιούτσιν, ότι η Ελλάδα είναι αποκλειστικά ευρωπαϊκό πρόβλημα!

Πράγματι, μιλώντας στην Wall Street Journal, ο κ. Μνιούτσιν τονίζει ότι τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας είναι αποκλειστικά πρόβλημα της Ευρώπης, παρέχοντας έτσι τις πρώτες ενδείξεις αναφορικά με το ποια θα είναι η στάση των ΗΠΑ απέναντι στο ελληνικό θέμα και κυρίως στη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα.

«Είναι πρόβλημα της Ευρώπης. Συζητούμε με τους εταίρους μας στην Ευρώπη και το ΔΝΤ γι’ αυτό το θέμα, αλλά πρόκειται για ένα θέμα, το οποίο αφορά τους Ευρωπαίους» ήταν η δήλωση του Αμερικανού υπουργού Οικονομικών, με την «WSJ» να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ ενθαρρύνει την «σκληρή στάση του ΔΝΤ έναντι της Ελλάδας».

Στην όχι τυχαία ως προς το timing και το περιεχόμενο ανάρτηση, τα κορυφαία στελέχη του ΔΝΤ αναφέρουν μεταξύ άλλων:

– Είναι σημαντικό για να γίνει εφικτή η αποπληρωμή του χρέους «να συγκεκριμενοποιηθούν με ρεαλιστικό τρόπο τα επίπεδα των πρωτογενών πλεονασμάτων», ούτως ώστε να βελτιώνεται η βιωσιμότητα του χρέους με την πάροδο του χρόνου, σε αντίθεση με πρωτογενή πλεονάσματα το ύψος των οποίων μπορεί να καταστεί δυσβάσταχτο για μία οικονομία, πλήττοντας κατάφωρα ακόμη και την είσπραξη φόρων.

– «Όταν ένα κρατικό χρέος είναι τόσο υψηλό που καθίσταται μη βιώσιμο» υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο «καταλυτικός» ρόλος του Ταμείου για σκληρή δημοσιονομική προσαρμογή και οικονομική στήριξη δεν αρκεί.

– «Οι εκτιμήσεις για τη βιωσιμότητα θα πρέπει να στηρίζονται σε ρεαλιστικές και όχι ηρωικές προβλέψεις για τις μελλοντικές προοπτικές ανάπτυξης».

– Η αβεβαιότητα από ένα ανεπίλυτο πρόβλημα χρέους αποθαρρύνει τις επενδύσεις και μπορεί να υποσκάψει την ανάκαμψη άρα και την επιτυχία του προγράμματος.

– «Η αξιολόγηση της βιωσιμότητας έχει ιδιαίτερη σημασία όταν μια χώρα είναι μέλος μιας νομισματικής ένωσης». Προφανώς αναφέρονται στην Ελλάδα, αφού το ΔΝΤ δεν έχει πια πρόγραμμα σε καμία άλλη χώρα της ευρωζώνης.

Continue Reading

Επικαιρότητα

Ηράκλειο: Ανατριχιαστικές λεπτομέρειες στην υπόθεση αποπλάνηση 12χρονης από ορθοπεδικό τεχνικό

Published

on

By

Σοκ προκαλεί η καταγγελία σε βάρος ορθοπεδικού τεχνικού, ο οποίος με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ηρακλείου παραπέμπεται να δικαστεί σε Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο για την κατηγορία της αποπλάνησης παιδιού που δεν έχει συμπληρώσει τα 14 έτη.

Η καταγγελία αφορά σε 12χρονο κορίτσι, το οποίο έπρεπε να βάλει νάρθηκα λόγω θωρακικής σκολίωσης. Με βάση τα όσα αναφέρονται στο παραπεμπτικό βούλευμα, ο καταγγελλόμενος τοποθέτησε στην ανήλικη δύο «κηδεμόνες» για την διόρθωση της σκολίωσης ενώ της συνέστησε να υποβληθεί και σε θεραπεία που αποκάλεσε ως «ρεύματα».

Για την εφαρμογή αυτής της θεραπείας της εξήγησε ότι έπρεπε να καθίσει σε μια ορισμένη στάση στην καρέκλα, να βγάλει την μπλούζα και τον στηθόδεσμο, να κατεβάσει λίγο το παντελόνι της και να καλύψει τα μάτια της με κάποιο ύφασμα καθώς και να βάλει στο στόμα της ένα φουσκωμένο χειρουργικό γάντι για τη ρύθμιση της αναπνοής.

Όπως περιγράφεται στο βούλευμα, η μητέρα παρέμεινε στο γραφείο του κατηγορούμενου ενώ εκείνος και το κορίτσι πήγαν στο εξεταστήριο για τη διαδικασία που της είχε περιγράψει σε προγενέστερο χρόνο.

Αφού γδύθηκε από τη μέση και πάνω, κάθισε στην καρέκλα κατά τη στάση που της είχε υποδείξει ο ειδικός. Τότε της έδειξε ένα φουσκωμένο χειρουργικό γάντι που ήταν τοποθετημένο στο τραπέζι απέναντι από την καρέκλα, το οποίο θα της έβαζε στο στόμα προκειμένου να παίρνει σωστές αναπνοές. Η ανήλικη έκλεισε τα μάτια της με το ύφασμα που της έδωσε ο κατηγορούμενος και αυτός έλαβε θέση μπροστά της.

Το κορίτσι καταγγέλλει ότι αντί για το φουσκωμένο χειρουργικό γάντι, ο κατηγορούμενος έβαλε στο στόμα της το πέος του!

«Το ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε την προαναφερόμενη πράξη προκύπτει από τις καταθέσεις της ανήλικης τόσο κατά την προκαταρκτική εξέταση και την κύρια ανάκριση, στις οποίες αυτή περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια τον τρόπο που έγινε η δήθεν θεραπευτική αγωγή που εφάρμοσε ο κατηγορούμενος και υπογραμμίζει ιδιαίτερα το γεγονός ότι το φουσκωμένο γάντι που της είχε επιδείξει ο κατηγορούμενος πριν να κλείσει τα μάτια της δεν είχε καμία σχέση με το αντικείμενο που της έβαλε στο στόμα αφού όταν άνοιξε τα μάτια είδε ανέπαφο το γάντι εκεί που αρχικά ήταν τοποθετημένο και μάλιστα το δοκίμασε, βάζοντας το στόμα της, οπότε και διαπίστωσε τη διαφορά» αναφέρεται στο βούλευμα.

Το κορίτσι αποκάλυψε όσα έγιναν αρχικώς στην αδερφή του και στην συνέχεια στην μητέρα του, η οποία δεν μπορούσε να πιστέψει όσα άκουγε.

Στο βούλευμα γίνεται αναφορά στις νοσοκομειακές πραγματογνωμοσύνες σχετικά με τη νοητική αλλά και συναισθηματική κατάσταση του παιδιού. Επισημαίνεται δηλαδή ότι το κορίτσι έχει «άριστη επαφή, επικοινωνία και νοημοσύνη εντός των φυσιολογικών ορίων, σκέψη, αντίληψη, προσοχή και συγκέντρωση χωρίς δυσκολία, συναίσθημα ήπια αγχώδες με καταθλιπτικόμορφα στοιχεία που φαίνεται να σχετίζεται με την προκειμένη υπόθεση». Επίσης σε άλλο νοσοκομειακό έγγραφο επισημαίνεται ότι η ανήλικη «στην αναφορά του συμβάντος νιώθει ανασφάλεια, αμηχανία, θυμό, ανησυχία, δυσκολεύεται να εκφράσει τα συναισθήματα της».

Ακόμα υπάρχει αναφορά σε κατάθεση γνωστού ορθοπεδικού γιατρού, ο οποίος επισημαίνει ότι κατά τη διαδικασία υποβολής ενός ασθενούς σε «ηλεκτροθεραπεία» (την οποία ο ίδιος δεν θεωρεί αποτελεσματική) δεν απαιτείται το κλείσιμο των ματιών, ούτε χρειάζεται αναπνευστική γυμναστική.

Ο καταγγελλόμενος αρνείται τις αποδιδόμενες κατηγορίες και αναμένεται να εκθέσει αναλυτικά τους ισχυρισμούς του ενώπιον του ακροατηρίου σχετικά με τα όσα καταγγέλλονται σε βάρος του.

«Υποβάλλαμε παράσταση πολιτικής αγωγής κατά του κατηγορούμενου για την κακουργηματική πράξη της αποπλάνησης ανηλίκου κάτω των 14 ετών και αναμένουμε την εκδίκαση της υποθέσεως από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο. Στην παρούσα φάση περιορίζομαι να δηλώσω ότι: «Έστι δίκης οφθαλμός, ος τα πανθ’ ορά». Το μάτι της Δικαιοσύνης όλα τα βλέπει!» ήταν το σχόλιο της δικηγόρου της οικογένειας της ανήλικης, Μαρίνας Παναγιωτάκη

Πηγή: Cretalive

Continue Reading

Trending

Copyright © 2017 Zox News Theme. Theme by MVP Themes, powered by WordPress.